Arkana Bakma

Onun karşısında her diz çöküşümde dizlerimle beraber korkum da diz çökeceği günün ümidiyle yaşıyordum.
Çocuk kalbimle,çocuk heyecanım ve yan yamuk sarılan başımın örtüsüyle Kur'an'i Kerim'i öğrenmek için okul sonrası her gün caminin yolunu tuttuğumda,camideki arkadaşlarımdan bahçedeki oyunlardan çok hocaları düşünüyordum..

Benimle beraber Kur'an'ı öğrenmek için gelen çocukların sayısı belki de elliye yakındı,daha fazla da olabilirdi.
Çocuklar hoca cami kapısından içeriye girene dek oyun oynamaktan gürültü yapmaktan kendini alamazdı doğal olarak.
Hocalar kapıyı geçmeye başlayıncasesler birden kesilir,sıralar tekrar ileri geri çekilip sessizce düzeltilir..minik dizler sıraların altına gizlenip başlar kitabın üzerine indirilirdi.

Mehmet Emin hoca başımın üstündeydi o gün.Dersimi iyi çalışmıştım,okumam takıldığım bir kaç nokta hariç iyi sayılırdı..

Ne zaman karşımda olup okumaya başlasam okuduğum harfleri tanıyıp birleştirip ötreleri esreleri yerlerine göre okumamı beklemeden hemen diğer kelimeyi okumamı istiyordu..
Parmağı daima ve her zaman okuduğum yerde değil biraz ilerideydi..Elimde olmadan daha hızlı okumamı istediğini düşündüm.

Bana sürekli okuduğuma bakmayı değil hemen sonrasında gelecek olan harflere göz ucuyla bakıp birleştirerek okumaya teşvik ediyordu sanki.

Dayanamayıp bir gün parmağımı Kur'an'i Kerim'in üzerinde durdurarak hocaya sordum.

-Hocam,ben burayı ötreleri esreleri anlayarak hata yapmadan okumaya çalışıtığım için yavaş okuyorum sizin gösterdiğiniz gibi hızlı ilerleyemiyorum dedim..

Mehmet Emin hoca yüzüme baktı,ben kitabın üzerindeki parmağıma.

Senden daha hızlı okumanı istemiyorum kızım,senden istediğim bulunduğun harfleri okumaya çalışırken gelecek olan harfleri de göz ucuyla görmen tanımandır..böyle yaparsan hem daha akıcı okursun hem daha korkusuz ilerlersin..dedi..

Yerinde sayma,önüne bak,ileriyi düşün tart der gibi..

Otuzaltı yaşındayım.
Hayatımın nerdeyse bir çok noktasında,günlük yaşantımın bir çok yerinde Mehmet Emin hocanın vermiş olduğu bu örneği bana yol gösteriyor.

Sıradan düz bir çizgiyi çekmek istediğim zaman bile kağıdın üzerinde bulunduğum noktayı değil gideceğim yöne doğru bakmaya alıştım.

Çizgilerim her zaman düzgün çizilir.

Ne zamandır bu anıyı kaleme almak istiyordum..bir çok kez karşıma çıkıyor hocanın söylediği.
Hocamın bana verdiği bu güzel dersin,küçük bir hareketin hayatımı nasıl etkilediğini nasıl iyileştirdiğini görüyorum.

Hocama dua ediyorum..iyi bir hocadan çok iyi bir eğitmen olduğu için Allaha hamd ediyorum...

Balkondaki Cemali bey..

Akşam vakti küçük balkonuma çıkıp yiyecek içecek bazen okuyacak bir şeyler alıp akşam ezanının okunmasını beklerdim..
Evim yol üstünde olduğu ve sokaktan geçenleri görmek izlemek bana zevk verdiği için bazen 2 bazen 3 saat boyunca hiç bir şey yapmadan akşam vakti balkonda oturmak en büyük zevklerimden biriydi..
Mahallemizin evleri birbirine çok yakın kimileri karşılıklı kimilerinin avluları bahçeleri birbirine bağlı kimilerinin dar sokakları komşuya çıkacak şekildedir..
Mahalle sakinleri akşamları benim yaptığımı yapar..balkonlarda avlularda toplanıp kahve içer akşam ezanına dek sohbet eder..sokakta çocuklar oynar her yer capcanlı ve diridir..
Tam karşımda iki katlı bahçeli bir de minik bir balkonu olan bir komşumun evi vardır..
Kalabalık bir evdir burası..küçük olmasına rağmen tam 4 aileyi barındırır..Küçüğü büyüğü ergeni genci orta yaşlısı bir de çok yaşlısı hatta en yaşlısı olan Cemali bey yaşar burada..

Cemali bey 2 yıl evvel eşini kaybetmiş bir beydir..
Yine bir akşam balkonumda oturmuş sokağı,halini ve günün yavaş yavaş hararetini üzerinden sıyırdığını seyrederken gözlerim Cemali bey'e takıldı,evin kalabalık olmasına aldırmadan günlerce hatta yaz boyunca her akşam vakti akşam ezanına dek balkonun değil de balkona çıkılan merdivenin kenarına oturup saatlerce Kur'an'i Kerim okurdu..

Mahalledeki sesleri eğlenceyi gülüşleri kısaca insanoğlunun çıkarttığı her ses Cemali bey'i gördüğüm anda yok olurdu..
Sanki görünmez bir kumanda sessiz tuşuna basıp heryer inanılmaz bir şekilde hareketli olmasına rağmen sessiz kılıyordu.

Ne zaman Cemali bey'i Kur'an'i Kerim okuduğunu görsem etrafımdaki insanlara çevirip başımı ''Siz neden okumuyorsunuz ey yaşlılar?..70'inize 80'ninize merdiven dayamışlar?'' sorusunu sorardım kendi kendime..

Etraftaki herkese..kendim hariç..sanki ben ölmeyecekmişim gibi..

Kısa bir süre sonra Cemali bey'i yine aynı yerde gördüğüm akşamlardan bir akşam bende Kur'an'i Kerim'imi alıp Cemali bey'in tam karşındaymışım gibi okumaya başladım..
Sonraki akşam da öyle..sonraki hafta da sonraki ay da..

Akşam olunca ikindiyi kıldıktan sonra balkona çıkmak için can atar oldum böylece..
Balkona çıkmak sokaktakileri seyretmek bahçelerde balkonlarda oturanlara bakmaktan ziyade Kur'an okumam için altın bir fırsat harika bir zaman dilimiydi..

Okurken..Gözlerim ayetlerin arasında dolaşıyor..kulaklarım öyle şeyleri duyuyor ki..
Rüzgarı daha iyi işitir oldum..kuşların nereye ne zaman uçup konduklarını daha iyi gözlemler hatta hisseder oldum..

Okurken..Bütün insanları ve çevremde olup biteni etrafımda bulunanlarla aramda  bir ilahi perde gibi inan tarifsiz bir fanus oluştu zamanla..

Onları duyuyordum..kokularını alıyordum çiçeklerin ama ruhum bambaşka yerlere gidiyor daha önce balkonumdan yola çıkacağımı tahmin edemeyeceğim yolculuklara çıkar oldum..

Böylece..daha çok görmek istedim Cemali bey'i..

Bir akşam görmesem..''Acaba hastalandı mı?''diye sorardım halini hatrını..''Bu akşam neden çıkmadı,neden Kur'an'ını alıp okumadı..

Cemali bey'in gözleri zayıf düşmüş meğer..Kur'an'i Kerim'i okuyamaz olmuş..göremez olmuş..
Ama o kadar çok isterdim ki kendisine Kur'an'i Kerim'i onun sayesinde o saatlerde okumama vesile olduğunu söyleyebilmeyi..

Kimbilir belki de o vesile olduğu için kazanılan sevaptan benden de bir payı aldığını söylesem bilse..mutlu olur hatta gülümserdi belki de..

Daha çok görmek istiyorum Cemali bey'leri..Osman efendileri Ahmet abileri..Havvaları,Fatmaları,Yeşim'leri Eren'leri Fatih'leri sokakta balkonda duraklarda cafe'lerde deniz kenarlarında kırlarda kıyılarda evlerinin önlerinde Kur'an'i Kerim'i okuduklarını..

Kur'an'i Kerim'e ancak bu şekilde sahip çıkıp özendirerek vazgeçilmez olduğunu her zaman bir çok yerde okunabileceğini halimizle göstererek gençlere örnek olabilir yaşlılara hatırlatabilir daha gençlere de tavsiye edebilir ama en önemlisi de hayatımızın en önemli parçası olduğunu bu halimizle göstermiş oluruz belki..


Sevgilerimle..

..