Kışa Elveda İlkbahara Merhaba

Kış bitti.
Günler geçtikçe kesinleşiyor havalar ısındıkça şafaklar daha ılık kuşlar daha erken uyanmaya başlıyor.
Gürültülü telaşlı heyecanlı oluyor sabahlar artık..balkona çıkıp kahve içmek büyük bir keyif veriyor insana...
Bahçedeki nar ağacım kış boyunca sessiz renksiz durdu..Belki kar göremedik bu yıl ama soğuklar sisler dertler sevinçler oldu..

Kış ile ilkbaharı bir arada ..bahçemdeki şebboylar daha önce hiç bu kadar çok açıp bu kadar yoğun kokmadılar..nerdeyse eve girişi engelliyorlar ama bu durumdan herkes memnun..her misafir evine almak için mutlaka bir tutam mor şebboyla ayrılıyor evimizden :)

Mevsim değişikliği sebebiyle bazı sevdiklerimle vedalaşmam gerekiyordu haliyle..odun sobamın manzarasını ve seslerini ne kadar sevsem de kendisiyle yavaş yavaş vedalaşıyorum..

Odunlar,taşınmaları sıralanmaları da kışa ait..görüntüsü dahi ısıtıyor insanın içini..ama ilkbaharda veya yaz mevsiminde değil..kendileriyle de vedalaşmak gerekti.

Fırsat buldukça kısa yürüyüşler yapılabilir belki..günün daha sıcak olduğu saatlerde..havanın değişimi ve ilkbaharın alerjileri etkilemiyorsa bu güzel mevsimin de birazcık tadına bakmak lazım..

Cafelerin lokantaların masaları kaldırımlara sokaklara taştı..güneş gözlükleriyle güneşi karşılıyor güneşin tadına varıyor insanlar..her yerde çocuk ve kuş sesleri..

Küçük şirin samimi mekanlar tercih ediliyor..ama dışarıya bakan dışarıda alanı ve yeri olan..çok içeride kaldık uzun süre evimizde oturduk..doğanın içindeydik dışına çıkmamız zaten imkansız nefes aldıktan sonra ancak bu zaman daha farklı biraz daha .



Papatyaları gelincikleri anemonları olan tarlalarda koşmak yürümek uç uç böceklerini yakından görmek elbette en güzeli olurdu..bulunduğumuz çevrede olanlarla yetinmek zorundaysak yakın bir yerlere kaçabiliriz veya gözlerimizin önünde uyanan doğayı ve dünyayı seyredebilir saksımızdaki çiçek sayesinde komşulardaki ilkbahar temizliği sayesinde bu güzel mevsimi hissedebilir selamlayabiliriz..

Hoş Geldin İlkbahar..

Seni buralarda bekleyenler özleyenler var...

Gece yazıları-Çocuk Pusulası

Ocak ayı en soğuk kış ayı olmasına rağmen Ağustos'dan bile daha sıcak yansıyor içime.
Dumanından mıdır sıcak evlerin buğulu pencerelerinden midir bilemiyorum..
Çocukluğumu en çok hatırlatan aylardan biri olduğu için olsa gerek..
Sabahın erken saatlerinde okul yolu yön itibariyle rüzgarı daima karşımıza almayı gerektiriyordu.

Okul yolu,okul,okul çatanm ve asla sevemediğim okulun bir kısım öğrencileri.
Her gün karşımda görmek zorunda olduklarım.
Kafamdakil seslerin hışmına uğradığım yıllarımdı ..
Ne kelimeye ne resme dönüştürülmediğim dönemlerde onları sürekli işiterek büyümeye sanıyorum ki sancılıydı..

Şuram kanıyor veya şuram acıyo deyp hani neren dediklerinde hiç bir yeri gösteremeyecek kadar zor bir durumdu..

Bir yerlerim kanıyor bir yerlerim kanıyor ama gösteremem diyebilirmisin?
Diyemezsin..


Haliyle bu konuyu ne açıyorsun ne anlatıyorsun..
Dinlemeye,işitmeye devam..

Ama öyle sağlam gerçekleri işitiyor ki insan çocuk kafasında..
Öyle büyük gerçekler ve farkındalıkları seziyor ki yıllar sonra dahi aklın not almış olduğu o seslerin gerçekleri hayatın bir çok yerinde can simidi gibi faydalı ve kurtarıcı olabiliyor..

Şimdi..Farkındayım..
Çocukken öğrendiklerimiz bir klasikler tepki ve seçim listesi oluşturuyor beynimizde.
Klasikler ve vazgeçilmememiz gereken gerçekler listesi
Farkındalıklar listesi de denebilir adına..
Aklımızda tutabildiklerimiz yön almamıza sebep olan şeylerdir kimi zaman..
İnsanlarla olan ilişkilerimizde seçimlerimizde baş rol oynayan faktörler buna dahildir mesela..

Tüm yaşantımız boyunca verdiğimiz kararların çoğu o kanayan ve gösteremediğimiz sancılı yerlerimizin beynimize kazıdığı pusulalardır..
Çocuk kalbimiz kadar doğal..
İçimizde büyüdükçe alınan tecrübelerin yanısıra en doğal olan yerlerimiz..

Diyebiliriz ki bir bakıma..
Çocukluğumuz hala var içimizde..ve hala bizim için karar verip seçim yapabilme gücü gün gibi ortada..
İçimizi kanatanlar içimize kazınan unutmamamız dersler gibidir..
Herkes için olmayabilir belki ama benim için mutlaka..

Acı&Tatlı

Mevsimlerin her biri..
Çılgın yeşilliklerin ve narin fidanları taşıyan dallarıyla ilkbaharın tazeliği,güneşin gücünü ve hayatımızdaki güzelliği yansıtan denize olan arzumuzu tetikleyen suya olan ihtiyacımızı hatırlatan yaz,gönlümüzdeki yanıkları ve ıslak günleri kuru yaprakları ve uzun yürüyüşleri tatlı bir nostaljiyle yaşatan sonbahar,ömrümüzün de bir sonunun olacağını,barınmanın ne kadar büyük bir nimet olduğunu dünyanın giyebileceği en güzel ve saf elbisesini gözlerimiz önüne seren kış mevsimiyle her biri ayrı güzel..

Her biri güzel dünyanın ve her bir güzellik ancak güzelliğin derecesinde bir zorluğu içerdiği sürece anlamlı ve bir o kadar kıymetlidir..

Ama bilemiyoruz..

Kolayını hızlısını hemen ulaşılabilir anında sahip olunabilir güzellikleri yaşamak ve tatmak istiyoruz..
Bütün saflığı orjinalliği ve kalitesiyle üstelik..

Okul yolunu kışın soğuğunda yürümüş bir öğrenci zorluğuna ve soğuğun çetinliğine rağmen otobüsle ulaşan bir çocuğun hatıralarından daha güzel hatıralar saklar yüreğinde..

Uzaklarda bulunan bir dostun hasreti ve onunlabirlikte vakit geçirme arzusu hemen yanında kapı komşun olan bir dostundan daha kıymetlidir..
Anında ulaşılabilenin emeği ne kadar olabilir ki..içinde ne kadar sabır ne kadar azim ne kadar arzu barındırabilir ki..

Böyle ve buna benzer hallerdir bizden anlamı alan,çalan vegeri vermeyen..
Biz izin verdiğimiz müddetçe dostluklar dostluk değil,konfor ve lüks gerçekten şart değildir..

Düşünüyorum da;bir sonbahar akşamı dost ile içilen bir kahvenin yerini ne alabilir?
Sesinin içine karışan sesimiz,sözlerine karışan sözlerimiz,gözlerimizin karşılaştığı ve içimize geçtiğimiz her anın yerini ne alabilir?

Aylarca alınması istenen bir ayakkabıya sahip olunan anda hissedilen duygunun yerini ne alabilir ki?
Kutusuna dahi bakmadan,eskiden yaptığımız gibi kokusunu dahi koklamadan çoğu zaman dokunamadan ona sahip olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüyormuyuz?

Yerine ne konabilir aylarca ana karnında taşınan bir bebeğe kavuşma anının yerini?
Uzun yıllar olmasa da artık,uzun aylar beklenen sevgiliye kavuşmanın haz ve huzurun yerini ne alabilir?

İniş ve çıkışlarımız..sevinç ve gözyaşlarımız birbirini tamamladığı ve takip ettiği sürece güzel olur hayat..

Acısı ve tatlısıyla derler ya..

Sarısı ve yeşiliyle..
Siyahı ve beyazıyla..
Meltemi ve fırtınasıyla..

Baharı ve kışıyla güzelleştiği gibi dünya,kolaylık içeren her şey ama her şey zorluğunu kaldırmakla sanmıyorum ki kaybettiğimiz mana ve derinlikler kolaylıktan daha değerli daha güzel ve daha eğitici olabileceğini..






Resim:Değmesin Yağlı Boya
Manken:Sararmış çiçeğim
Mekan:Penceremin saksısı

Dünyada böyle yerler varsa..

Hayırlı sabahlar sevgili dostlar herkese güzel bir hafta diliyorum..ilk postum içimdeki huzuru ve dinginliği yansıtıyor sizinle huzur verici güzel kareler paylaşarak yoğun bir güne inşallah başlayacağım..
Resimlere bakarken de neyi çok merak ettim biliyor musun?
Diyorum ki hani..

 

Kocaman evrenin içerisinde nokta gibi bir gezegen olan dünyamızda bu tür güzellikler varsa..

Her mevsimin meyvesi görüntüsü farklı farklı manzaralar meydana çıkartıyorsa..

Hayatımızdaki anları saymamızın zor olduğu ve herşeyin akıp gittiğini bir kez daha geriye dönmeyeceğini bilerek yaşıyorsak bu güzellikler o güzel anlar nereye gidiyor nereye kaydediliyor?

Atmosferik mekanların insana kattığı o huzurun tanımı nedir?ruh bu tür mekanları görmek ile dahi neden rahatlıyor neden huzur buluyor?dargınlıkları kırgınlıkları nasıl yok oluyor aklımıza hiç mi hiç gelmiyor?

Öyle yerler de vardır ki tek başına orada bulunmak dahi MUTLULUK duygusunu besliyor..sanki orada olmak yeterliymiş gibi değil mi?

Renklerin insan üzerinde etkisi muhakkak çok çok önemli..bir karede milyonlarca tonu kim bu kadar inanılmaz uyumla barındırıyor..

Ruhunun hapsolduğunu hisseden insanoğlu neden ümitli?..günün birinde özgürlüğü hürriyeti kucaklayabileceği umudu içinde yetiştirdiği gizlice beslediği için mi?

Muhteşem görkemli akıl almaz güçlerin içindeyken dahi küçüklüğünü ve yetersizliğini bildiği halde neden herşeyin onun emrinde olduğunan bu kadar emin?

Rabbim bütün bu farkında olup da dikkate almadığımız cevapları fıtratımıza işlemiş olmalı,Dünya bu kadar güzelse ve Dünya Cennettekilerin numuneleriyle doluysa sence Cennet nasıl bir yer olur?
Cevaplarını içine yerleştiren Rabbin sana bu dünyada bunları tadımlık veriyor..daha fazlası var diyor..
Yeter ki sen teslim ol bu güzelliklerin yaratıcısına..
Kısaca güzel arkadaşaım sana İslam'ı yaşamalısın yaşaman için trilyonlarca sebep var her gün her an sana gösterilen..

İslam'ın anlamı teslimiyettir..

Bu güzelliklere teslim olmayan sizce nedir?


Güzel geçsin gününüz..kaçtım!!

..